'Bize gene yanlız yol göründü. Bu defterime Emine'ye teslim edip tek başıma, yarı aç, yarı çıplak ve böğrümden kanım sızarak bitmez tükenmez uzaklara doğru yürüyeceğim' Açık uçlu biterken aynı zamanda aynı sonun devam edeceğini anlatan son paragraf. Her iki şekilde de hayat bitmiştir başkarakterimiz için. Kolundan sonra sağlığını, yetmeksizin hayatta tutan son umut Emine'yi kaybetmek ölümden beter değil midir onun için. Yaşasa da gideceği sonraki yerde de yaban olmayacak mı. Duygusuz, kolsuz, hissiz, Eminesiz onu yaşıyor sayabilecek miyiz? Bir 'Yaban' olarak yaşamak onun için yaşam mıdır? O halde her iki son da kitabı açık uçlu bitirmekten ziyade umudun, isteğin, hislerin yani insanı sadece nefes alır vaziyette olmaktan ayıran şeylerin yitirilmesini vurgulamıyor mu?