"Böyle yüksekten sarf edilen sözler sevginin bayağılığını gizlemek için söylenir. Oysa dolgun ruhlar bazen hissettiklerini, en ici boş gibi duran benzetmelerle de açığa vurabilirler pekala. Hiç kimse hiçbir zaman gereksinimlerin, düşüncelerini, acılarını tam anlamıyla anlatamaz. Insanoğlunun sözleri tıpkı patlak bir davul gibidir: Bu davila vurup yıldızları dile getirmek isteriz ama ayıları oynatacak havalardan başka sesler çıkaramayız."
"...yeniliğin büyüsü de bir giysi gibi yavaş yavaş sıyrılmaya başladığında, aşkın sonsuz tekdüzeliğini ortaya çıkarıyordu. Gerçekten aşkın biçimi de, dili de hep aynıdır."