Ece demran
@Ecedd
Yine de ruhumda ne çok şey var. Ve ne içsel güçler ne öfke ve aşk okyanusları, bu kadar zayıf, bu kadar aptal, bu kadar bıkkın, bu kadar bitkin şu kalpte birbirine çarpıp paramparça oluyor!
Reklam
Her birimizin dünyayı arkasından algıladığı bir prizması vardır. Ne mutlu ona, eğer bu prizmada güleç renkler ve neşeli şeyler görürse.
Zira kuşkusuz siz de 15 yaşında benim gibi yaptınız, bir kez, o insanı yakan ve kitaplarda gördüğünüz gibi delice bir aşkla sevdiğinizi sandınız. Oysa ki kalbinizin epidermindeki yara, tutku adı verilen demir pençenin attığı küçük bir çizikten başka bir şey değildi, ve siz zar zor yanan bu mütevazı ateşe hayalgücünüzün bütün gücüyle üflüyordunuz.
Zar zor, hayal gücü sahibi olduğum kabul ediliyordu, yani, onlara göre, deliliğe yaklaşan bir beyin coşkunkuğu...
Oysa hayatım olgular değildir, hayatım; düşüncemdir.
Reklam