Ece
@Ecedn
“Bu dünya için koşumlarını takınman gülünç.” Kafka
10/10
Beğendi
·2018 52. kitabı
PALTO DA PALTOYMUŞ HA!
Büyük yazar Dostoyevski'nin "Hepimiz Gogol'ün Paltosundan çıktık" dediği o meşhur sözü herkes bilir. Dostoyevski bu sözüyle bence Gogol'ün hakkını fazlasıyla vermiş. Hiçbir övgü yazarın büyüklüğünü bu kadar sağlam anlatamazdı diye düşünüyorum.
Gogol'ün bu güzel kitabı "Bir Delinin Hatıra Defteri" "Palto" ve "Burun" adlı üç hikayesinden oluşuyor. İçlerinde "Palto" hikayesi biraz uzun, diğer iki hikaye ise oldukça kısa. Birbirinden güzel bu hikayelere geçmeden önce yazarın anlatımından biraz bahsetmek istiyorum.
Yazarımızın, eserlerini yazdığı dönem dikkate alınırsa çağının ötesinde yaratıcı bir zekasının olduğunu görüyoruz. Bu yaratıcılık üç hikayesinde de insanı şaşırtacak derecede kendisini gösteriyor. Ayrıca anlatımında öne çıkan bir diğer konu da yazarın mizah ve hiciv yeteneği diyebilirim. Öyle ki kitabı başından sonuna kadar tebessüm ile okudum. Çok sevdiğim bir yazar olan Bulgakov'un da mizah ve yergi yeteneğini kimden aldığını Gogol'ü okuyunca daha iyi anladım. Bulgakov kesinlikle Gogol'ün paltosundan çıkmış.
"BİR DELİNİN HATIRA DEFTERİ"
Bu hikayede, sıradan bir memur olan İvanoviç'in müdürünün kızına aşık olduktan sonra ruh sağlığının bozulup nasıl delirdiği eğlenceli bir dille anlatılmış. Trajikomik olan bu hikayeyi de diğer hikayeleri gibi çok beğendim.
"PALTO"
O meşhur Palto hikayesi. Üç hikaye içinde en uzun olanıydı ve insana "keşke daha uzun yazsaymış" dedirten türdendi.Kitaplar okuruz ve belli bir süre sonra birçoğunun karakterlerini unuturuz. Ama bazı karakterler vardır ki unutulmaz. Mesela Raskolnikov ve Meursault gibi. İşte Palto hikayesinin karakteri de o unutulmayacak olanlardan: Akaki Akakiyeviç. Yalnız diğer karakterlerden farkı silik bir tip olması.
Akakiyeviç de tutunamayanlardan birisi. Karakterimiz yine aşağı
Kitabın konusu mu?
Kör kuyularda merdivensiz kalan insanlık, kitabın konusu
Kısır döngü düzende acılar, kederler, hayal kırıklıkları, parçalanmış hikayeler....
Ağlayınca gözyaşları taşa dönüşen Güldiyar ve ailesinin can yakan hikayesi.Kahramanımız Güldiyar acı içinde ağlarken insanlar onun taşa dönüşen gözyaşlarını izlemek için kapıda sıraya giriyor ve hatta para veriyor.Güldiyar ve ailesi tüm insanlığın içinde acı çekiyor. Bir grup insan bundan para kazanırken diğer grup ise hiçbir şey yapmadan olan bitene seyirci kalıyor.
Bir ailenin acısını ranta çeviren insanlık nasıl da günümüzü tasvir etmiş diye düşünmekten kendimi alamadım.
Bir süre sonra ağlaması duran Güldiyar’ın ağlaması için sırtından bıçakla dürtülmesini çevrelerindeki insanların ihanetine yapılan vurgu olduğunu düşündüm.
Kitabın sonunda konunun sonu olmadığını fark ediyoruz.Onca acılara rağmen değişen hiçbir şey yok.İnsanlar aynı dipsiz kör bir kuyuda başkasının açısından haz duymaya devam ediyor.
Absürt öğelerin bolca bulunduğu kitabı okurken gerçekten büyük keyif aldım.Kitap bana yazarın Gölgesizler kitabını anımsattı.
Güzel, merak uyandıran olay örgüsü, akıcı dili, muhteşem üslubu ile bana yine okumanın zevkini sonuna kadar yaşatan yazara çok teşekkür ederim.
İyi ki varsın HAT edebiyatı :)
