Kitap atom bombası patlaması sırasında uçakla seyahat eden 6-12 yaşları arasındaki erkek çocukların ıssız bir adaya düşmeleri ve birbirlerini bulmalarıyla başlıyor.
Açıkçası okuyacağım kitaplar hakkında araştırma yapmayı sevmem, beni neyin beklediğini bilmek istemem. Kendim okudukça sonunu tahmin etmeyi daha çok severim. Elbette istisnalar vardır.
Sineklerin Tanrısı daha en başından beri yani kitabı ilk gördüğümden beri bende beelzebub'ı çağrıştırıyordu. Beelzebub, cehennemi yöneten yedi lorddan biridir. Sineklerin efendisi olarak bilinir.
Kitabın bir evresinde, çocukların düştüğü ıssız adadaki tüm sineklerin toplanıp, can, kan, ruh bulup Beelzebub'a dönüşeceğini düşündüm ve bu düşüncem hayli güçlü bir ihtimaldi benim için. Hatta kitabın yüz yirmili sayfalarına kadar bu fikri hiç kafamdan atmadım. Daha sonrasında benim için kitabın gidişatını değiştiren, Beelzebub fikrimi çöpe atan bir olay yaşandı ve bu olay adadaki çocukları birbirine ters düşürdü.
Yetişkinler, evet tehlikeliler. Peki ya çocuklar. Her bebek saf duygularla doğar. Kötülük ve korku sonradan öğrenilir. Peki ya yalnızca on küsür yaşında olan, yaşadıkları kadar öğrenmiş bir grup çocuk ne kadar zararlı veya yararlı olabilirler? İşte bu kitap bize bunu gösteriyor.
Ailelerinden kopana, koparılana kadar öğrendikleri bir kaç kural, biraz vicdan sorgulaması onları nereye kadar götürecek? Öğrenme evresini tamamlayamamış, hayata hazır olmayan bu çocuklar içlerinde ki sesi takip edecekler bu kitapta ve umulmadık olaylar, umulmadık otoriter tavırlar göreceğiz.
Kitabın dili oldukça yalındı. Başlarda okuyanlar belki sıkılabilir ama tavsiyem yüzüncü sayfaya kadar gelmeniz yönündedir. Kitap bence oldukça güzeldi. Her şeyden önce çocukların penceresinden hayata bakmayı, onların içlerini görmemizi sağlıyor.
Bir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kısa bir kitap. Kısa ancak içine iki insanın yaşamını sığdırmış. Birinin küçüklüğünü bir diğerinin olgunluğunu. Birbirinden alakasız tek ortak noktaları satranç olan iki insan. Biri sakin, bekletmeyi seven, cahil; diğeri, meraklı, sabırsız, sinirlenen bir tip. İkisinin yıkım etkisi yaratan satranç karşılaşması.
Kitap kısa olmasına rağmen içine çekip hapseden türden ve ister istemez dalıyorsunuz o satranç alemine, karakterlerin dünyasına.
Kitaba başlama kararı aldığımda hakkında sıfır bilgiye sahiptim. Başta okudukça zannettim ki dünya şampiyonu bir satranç ustasının hikayesi anlatılacak. Ama okumaya devam ettikçe umduğum ve bulduğum şey çok farklıydı. Hikayenin içinden adete sürpriz yumurta çıktı. İyi ki okumuşum. Kısa ama öğretici, düşündürücü, geliştirici bir kitap. Okuyup bitirdikten sonra satranca merak salma ihtimaliniz var.
Hayatı sorgulamayı seven, bazen hayat akıp giderken durup düşünenlerdenseniz bu kitabı mutlaka edinin.
İyi okumalar.
Karantinanın ilk kitabını okuduysanız bilirsiniz ne kadar geniş bir olay örgüsüne sahip olduğunu. Sürekli olaylar yaşanır. İkinci kitabı da bu niyetle alırsanız hayal kırıklığına uğrarsınız. İlk kitapta olaylar ön plandayken ikinci kitapta daha çok karakterlerin birbirleri arasındaki ilişkileri, aşk, dostluk gibi faktörler ön plana çıkıyor. Kısaca olaylar duruluyor. Ancak kitabın sonunda olaylar yine ön plana çıkıp üçüncü kitaba hiç ara vermeden geçmeniz için yer hazırlıyor. Eğer anlayarak ve hissederek okursanız aşk ve dostluk kavramlarını derinden hissedebilirsiniz. Mahşerin dört atlısı okunmaya değer mi bilmem, bu size göre değişir ama bence kesinlikle yaşanmaya değer. Burak, Mert, Zeynep ve Onur dörtlüsü her konuda muazzam bir grup.
Benden bu kadar.
İyi okumalar...
Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikayesi — İkinci PerdeBeyza Alkoç · İndigo Kitap · 201719,1bin okunma