Ecem Yeliz
@EcemYeliz
Şu anda okuduğu kitap
Ecem Yeliz
, 2021 okuma hedefini ekledi.düşleri yaşama, yaşamı düşlere dönüştürmek için
2021 OKUMA HEDEFİ
0/50 kitap - %0 tamamlandı
Henüz kitap okumadı
50 kitap
0 sayfa
0 inceleme
2 alıntı
" Çok kişiler gururdan korkmuştur; ama ben onu yendim.
Çokları düşünür, benim düşünmeye gereksinmem yok. İyilikten dolayı sevinmem, kötülükten dolayı da üzülmem;
Yunanlıların İstanbul'u aldığını öğrensem, Türklerin Atina'yı almasıyla aynı şeydir bu benim için. "
" Büyük konuşmacılar ve büyük ozanlar da, aynı biçimde ve hep ilk kez görürler.
Önlerinde her sabah, yepyeni bir dünya bulurlar; bulurlar değil, onu yaratırlar"
Bugün benim doğum günüm. On beşime basıyorum. Dışarısı soğuk ve sabah çok yağmur yağdı. Eve benim pek de misafirperver davranmadığım bazı akrabalarımız geldi. Annem ve babam, onlar gittikten sonra beni azarladılar.
Sorun, anne ve babamın yalnızca kendi hoşlarına gidecek şeyleri görmek istemelerinden kaynaklanıyor. Kendileri neşeli olduklarında benim neşeme eşlik ediyorlar, tatlı dilli ve anlayışlı oluyorlar. Mutsuz olduklarında kendi kabuklarına çekilip uzak duruyorlar, vebalıymışım gibi benden kaçıyorlar. Annem, yaşayan bir ölü olduğumu, cenaze marşları dinlediğimi, tek yaptığımın odama kapanıp kitap okumak olduğunu söylüyor. Daha doğrusu bunları bu kelimelerle ifade etmiyor ama ben bakışlarından anlıyorum. Babamın ise günlerimi nasıl geçirdiğim hakkında en ufak bir bilgisi bile yok. zaten bende de ufacık da olsa anlatma isteği...
Eksikliğini duyduğum şey sevgi, istediğim saçlarımın okşanması, beklediğim sıcak bir bakış.
Okulda da cehennem gibi bir gün geçirdim. İki sözlüde, hiç ders çalışma isteğim olmadığından, hazırlıksız yakalandım ve Latince'den dönem ödevi almak zorunda kaldım. Daniele sabahtan akşama kadar başımın etini yiyor, gece rüyalarıma giriyor. Kimselere onun için duyduklarımı açamıyorum, anlatsam bile kimsenin anlamayacağını biliyorum.
Yazılı sınav olduğumuz salon sessiz ve sigortalar attığı için loştu. Hannibal'i[1] Alpleri aşabilmesi ve Campidoglio bölgesinin kazlarının da onun iyileşmesini beklemeleri için rahat bıraktım ve bakışımı camları buğulanmış pencerelere çevirdim. Gözüme mat ve donuk görüntüm ilişti: günlük, aşksız bir insan bir hiçtir, koca bir hiç... Ve ben kadın değilim.
25 Ocak 2OOI
Bugün o on dokuz yaşına basıyor. Uyanır uyanmaz cep telefonuma uzandım ve tuşların çıkarttığı bip bip sesleri odamda çınladı. Ona yanıtlamayacağını,
