Unutma, yaşadığın zorluklar sonsuza kadar sürmez ve her karanlık gecenin ardından mutlaka aydınlık bir sabah geleceğini bil. Sen de bu süreçte fırtınalarla mücadele ederken, yolun sonundaki güneşi sakın unutma. Attığın her bir adımda, o güneşe biraz daha yaklaşacaksın.
Dalgın bir sesle, “ beyaz kozalak “ dedi. “Seni bir renge benzetecek olsam bu beyaz olurdu.”
Tekrar elimdeki kozalağa baktım.
“Seni tanıdıkça ruhunun bu dünyaya neden geldiğini sorguladım” dedi. “Belki de kaybolmuştu. Sonra bir arayışta olduğunu anladım, aradığın bendim, bunı görmek beni sarstı. Beni neden arıyordun Doğa?
Hayatım boyunca yalnızlık beni sıklıkla kuşatan bir gökyüzü gibi oldu. Aniden beliren bulutlarında kaybolan bir güneş gibiydim ışığım var ama etrafımda karanlık soğuk bir boşluk vardı.