“Sürmeleri ne karaydı kadınların.
Herkesi bir yere sürer ya dünya
gözlerine sürülmüştü orda kadınlar.
Belki sen yoktun orda
Güller vardı.
Ben bir şair olarak güllerden bıkmamıştım daha,
ba ‘su ba’del mevt
hayata daha çok vardı
beni anla.
Hatırla tavus kuşları vardı.
Aşık olunca kanatlarından mavi güneşler doğardı.
Ben doğmamıştım daha hatırla.
Bak, işte burada.
Susan kadınlar vardı
Ben susamamıştım
ama herkes içmişti.
Belki sen yoktun orada.”