Ecem k
@Ecmkskn
20 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Paşalar onun arkasındaydılar.
O, saati sordu
Paşalar: 'Üç', dediler.
Sarışın bir kurda benziyordu
Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
Yürüdü uçurumun başına kadar,
Eğildi, durdu. Bıraksalar
İnce, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkla akan bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe'den Afyon ovasına atlayacaktı.
Reklam
Onu kurtarcağımı düşünüyordu. Ama kim kimi kurtarabilmişti şimdiye kadar? Beni kim kurtaracaktı? "Kurtuluş" dedim. "Ankara'da bir mahalle" Fazlası değil. Belki de bir Bob marley'in en iyi şarkısı. Daha fazla düşünmeye gerek yok.Adı her yerde kendisi yok.Kurtulmaya gelmiyoruz dünyaya. Dahada saplanmak için burdayız.
Belki de tek sorun şuydu; biz ne istediğimizi bilememiştik hiç bir zaman.Ve dolayısıyla her şeyi deniyorduk.Belki görünce istediğimiz, uğruna yaşadığımız şeyi hatırlarız diye.
Birbirimizin doğum gününü bilmez ve bundan gurur duyardık.
Bazı şeylerin hiç değişmediğini görmek güzel.Aynı dünyada yaşadığımızı hatırlatıyorlar bana.Dünyadaki tek değişmeyen olmak büyük yalnızlık çünkü
Reklam