Ecobil
@Ecrin_Blg
83 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitapçıların ve çiçekçilerin bazı özellikleri olmalıdır Olric.
Gelişigüzel insanlar bu mesleklerin içine girmemeli. Kitaplar ve çiçekler en fazla itina isteyen varlıklardır. Ne yazık, bu meslekler de artık olur olmaz kimselerin elinde, sattıklarıyla ilgilenmeyen kişilerin. Durmadan kitaplara ve çiçeklere eziyet ederler, onlara nasıl davranılacağını bilmezler. Bana kalırsa bir kitapları koruma derneği kurulmalı ve kitaplara kötü muamele edilmesini önlemeli.
Emsal isimli okura yanıt verildi
Ecobil
🥰
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sizce o sinirli arkadaş kim hahshashashahsjahAlıntı
“Özel kuvvetler… Gerçekten doğru mu? Orada mısın sen şimdi? Bordo bere takanlardan?”
“Sessiz ol,”
“Soruma cevap alamadım.”
“Evet,”
“Şu arkadaki sinirli arkadaş da mı öyle?”
“Öyleyim,”
Ecobil
Töngeee farkıı
Ben çok beğendim. Birinci kitabı da güzeldi ikinci kitabı da öyle. Bazı anıların gerçekten hiç unutulmadığını, ne kadar saman geçse de aynı yerini hep koruduklarını hissediyoruz kitabı okurken… Ben Kepçük ve Pamuk’un elinden tuttum resmen kitap okurken o kadar içtendi anlatılanlar ve gerçekçiydi…
Birbirinden ayrılan iki aile, paramparça olan, ortadan tuzla buz olan o aileler… Birbirinden tamamen kopan… Bir daha adı dahi anılmayan o aile… Her şey geçiyor da kalbimizde yer edinen insanların yerini bir şeyle kapatamıyoruz. Bataklığın üstüne ev yapmaya çalışmak gibi. Yaparız belki ama yine yıkılır yine… Anılar da üstüne tozlu birer bez parçası örtüp üzerine açmamak için ant içtiklerimiz… Ama kalbimizde yer edinenler, silinemiyor… Daima kalbimizin bir köşesinde…
Çok güzeldi ben çok beğendim yaaa. 3. Kitabı dört gözle bekliyorum
sole.lunaa isimli okura yanıt verildi
Ecobil
Son bölüm için de 26ya bir bakın
Ben çok beğendim. Birinci kitabı da güzeldi ikinci kitabı da öyle. Bazı anıların gerçekten hiç unutulmadığını, ne kadar saman geçse de aynı yerini hep koruduklarını hissediyoruz kitabı okurken… Ben Kepçük ve Pamuk’un elinden tuttum resmen kitap okurken o kadar içtendi anlatılanlar ve gerçekçiydi…
Birbirinden ayrılan iki aile, paramparça olan, ortadan tuzla buz olan o aileler… Birbirinden tamamen kopan… Bir daha adı dahi anılmayan o aile… Her şey geçiyor da kalbimizde yer edinen insanların yerini bir şeyle kapatamıyoruz. Bataklığın üstüne ev yapmaya çalışmak gibi. Yaparız belki ama yine yıkılır yine… Anılar da üstüne tozlu birer bez parçası örtüp üzerine açmamak için ant içtiklerimiz… Ama kalbimizde yer edinenler, silinemiyor… Daima kalbimizin bir köşesinde…
Çok güzeldi ben çok beğendim yaaa. 3. Kitabı dört gözle bekliyorum
sole.lunaa isimli okura yanıt verildi
Ecobil
İkinci kitap Şuan yanımda değil ama 11 bölümden oluşuyor diye biliyorum