Şuna inanıyorum ki bütün insanlar dünyaya en azından bir kitap yazabilmek için gelmiştir,başka bir şey için değil.İster sıradan ister çok özel olsun,önemi yok,yazmayan kişi yitik insandır,iz bırakmadan gelip geçer.
Güzel başlayan bazı romanlar ilerledikçe sarpa sarmaya başlar da bir umut okumaya devam edersin ya,hah işte ben öyle yapmayı bıraktım.Neresinde kaldığımı unutmamayım diye değil,tam da neresinde vazgeçtiğimi hatırlayayım diye sayfayı köşesinden katlayıp rafa kaldırıyorum,yani artık istemiyorum Osman.