Eda Nur ıldız

Çalış, diyor, çalışıyorlar. Yat, kalk, otur, uyu diyor, bir dediğini iki etmiyorlardı. Küskün karanlıklarına da gittikçe gömülüyorlar, vurdumduymaz, hiçbir şeyle ilgilenmeden, gülmeden, ağlamadan, öfkelenmeden, sevinmeden bir tuhaf havanın içinde yuvarlanıp gidiyorlardı. Umut ettikleri hiçbir şey yoktu. Umut edememenin boşluğundaydılar.
Sayfa 273 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
… artık kimse kimseyi dinlemiyor, kilse kimseye sahip çıkmıyor. İnsanlar artık acımasız, üzgün ve kimsesiz…
Sayfa 33·Kitabı okudu
Bilirsiniz… Bazı konuşmalar bazen saatlerce, günlerce, haftalarca devam ederler, ama canlı değillerdir, insanı sarsmaz, mest etmezler, yürekte, beyinde dalgalanmazlar…
Sayfa 31·Kitabı okudu
Korku nedir sanki? Korku, güç olmadan var olabilir mi? Korku, gücün kızkardeşidir! Aynı şekilde bilmelisiniz ki etrafımız korku ve güçle sarılmış, çerçevelenmiştir.
Sayfa 30·Kitabı okudu
Sonra bir gün, her zaman yanımda olan, beni avutup mutlu kılan eller birdenbire kayboldular.