Tıpıbata

Tıpıbata
@Edaang
Ekmek hepimize yetmiyor, kitap da yetmiyor... Ama keder... dilediğin kadar... Yorgunluk da göz alabildiğine...
Kışın bir deliğe gizlenen hayvanlar gibi kendi içime ne kadar çekilsem, başkalarının seslerini o kadar net duyuyor, kendi sesimi boğazımda işitiyordum.
Reklam
Yaşamak arzusu, içimde o kadar güçlenmişti ki, uzun hafakan ve ıstırap saatlerimi telafi için, en küçük bir mutluluk dalgası yetiyordu.
Orkidelerin arasında solmuş bir papatyaymış gibi görüyordu kendini.

Tıpıbata

, bir kitap okudu
Puan vermedi·520 syf.·
29 günde okudu
·
2021 4. kitabı
A. J. Cronin
8.5/10 · 172 okunma
Bir şeylerin değerini ancak onlar için savaşmak zorunda kaldığında anlıyorsun.