Edanur Gündem
@Edagndm
Mutsuzluk, üzüntü sevginin en açık sözlü çevirmenleridir; acı çeken iki kişi aralarında inanılmaz bir çabuklukla karşılıklı konuşurlar. Varlıkları, düşünceleri işten içe görme, özümleme onlarda tamdır, kusursuzdur.
Ay Işığında gördü; Arthur, ondan üç adım ötede, gözlerini arabaya dikmiş, ayakta duruyordu. Göz göze geldiler. Kontes hemen köşesine çekildi. İçine bir korku girmiş, titriyordu. Gerçekten günahsız, tecrübesiz bütün genç kadınlar gibi, o da bir erkeğe istemeyerek sevgi aşılamayı suç gibi görüyordu. İçinde bir ürküntü duyuyordu; bu duygu da ona böylesine aşırı bir suç karşısındaki güçsüzlüğünü belki de daha iyi belirtiyordu. Erkeğin en güçlü silahlarından biri de işte budur: Kadını kendisiyle ilgilendirmek. Çünkü, kadının hayali oynaktır; ardına birinin düşmesinden korkar ya da gocunur.
Kızlar, çoğunlukla kendi kendilerine, insanın içine baygınlıklar verici birtakım yüksek hayaller kurarlar, ancak kafada yaşayan birtakım yüzler yaratırlar. İnsanlar, duygular, dünya üzerine masalımsı düşünceler uydururlar. Sonra da, hayal ettikleri bulunmaz özellikleri pek böncesine, birinin üzerine konduruverirler, buna kendileri de inanırlar. Seçtikleri adamda onların sevdiği işte bu hayalî yaratıktır. Gelgelelim daha sonra, iş işten geçip de felaketin içine gömüldüler mi, öylesine süsledikleri o aldatıcı görünüş, ilk tapındıkları put iğrenç bir iskelet oluverir.
"Çalışmak, yoksulluktan, açlıktan ve hastalıktan başka bir şey kazandırmıyor insanlara. Her şey aleyhimizde. Tüm ömrümüzü sabahın köründen gece yarılarına dek çalışıp didinerek tüketiyoruz, çirkefin aldatmacının içinde sürünüyoruz, kahroluyoruz, öte yanda ise başkaları çektiğimiz çileler sayesinde çatlayıncaya dek yiyor, içiyor, eğleniyor. Ve bizleri köpekler gibi tasmalı, zincirli tutuyorlar, cehalet içinde bırakıyorlar, korku içinde yaşatıyorlar... Evet, hiçbir şeyden haberimiz yok ve her şeyden korkarız! Bizim yaşamımız bir geceden ibaret, zifir karanlık bir gece!"
