Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
" Elimden gelse seninle hiç durmadan sekiz yüz elli bin kilometre konuşurdum ." Sonunda hıçkırıklara boğulduğum , aklıma geldikçe hüzünlenip gözlerimin dolduğu bi kitap. Benim için en iyi..
Şeker PortakalıJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 2025275bin okunma