Sizce edebiyat gündelik yaşantımızda ne işe yarar? Alışılagelmiş cevapların haricinde bu konuyla ilgili ne söyleyebiliriz? Edebiyat yalnızca okul sıralarında gördüğümüz ve okul bittikten sonra yüzüne bakmamamız gereken bir şey mi? Ya da etrafımızdaki insanlara caka satmak için kullanabileceğimiz bir araç mı? Eğer böyle görüyorsak edebiyatın çoktan modası geçtiğini bilmemiz gerekir. Hâliyle işimize yaramayacak. Ya da edebiyat bilgi yarışmalarında karşımıza çıkan bir şeyden mi ibaret? Edebiyatın, okumanın hiçbir işe yaramadığını söyleyenler haklılar mı? Bu sorulara bütüncül bir cevap vermek oldukça güç. 16 Nisan sabahı Doktor Bernard Rieux, muayenehanesinden çıktı ve sahanlığın ortasında ölü bir fareyle karşılaştı. O anda fazla önemsemeden hayvanı ayağıyla itti ve merdivenleri indi. Ancak sokağa geldiğinde farenin olması gereken yerde olmadığı aklına geldi ve kapıcıya haber vermek üzere geri döndü. Yaşlı Mösyö Michel’in tepkisi karşısında bu gördüğünün alışılmadık olduğunu daha iyi hissetti. Bu ölü farenin varlığı ona yalnızca tuhaf gelmişti. Oysa kapıcı için bir rezaletti. Kesinlikle emindi. Apartmanda fare yoktu. Doktor boşu boşuna onu ilk katın sahanlığında muhtemelen ölü bir fare bulduğuna inandırmaya çalıştı. Mösyö Michel’in kanısı biraz olsun değişmiyordu. Apartmanda fare yoktu. O zaman biri bunu dışarıdan getirmiş olmalıydı. Sözün kısası bir şaka söz konusuydu. Aynı akşam Bernard Rieux, koridorun iyice dibinde yalpalayan ve ıslak tüylü büyük bir fare gördüğünde, apartmanın girişinde dairesine çıkmadan önce ayakta durmuş, anahtarlarını arıyordu. Hayvan, dengesini arıyormuş gibi durdu. Küçük bir çığlıkla, kendi çevresinde döndü ve ağzından kan fışkırarak sonunda devrildi. Doktor, bir süre onu izledi ve dairesine çıktı. Hikâye Cezayir’in bir Akdeniz şehri olan