Somurtuş ki bıçak,nâra ki tokat
Zift dolu gözlerde karanlık kat kat
Yalnız seccademin yününde şefkat
Beni kimsecikler okşamaz madem
Öp beni anlımdan,sen öp seccadem
Ne söyleyeceğimi tahmin ediyorsunuzdur,ama yüreğimde uzun zamandır sakladığım sırrımı,umutlarımı,korkularımı,kaygılarımı bilmeden,sözlerimi ne denli samimiyetle söylediğimi ve ne denli yürekten hissettiğimi anlayamazsınız.
Başka insanların dünyalarını izlerken potansiyel olarak onlardan bir farkınız olmadığını unutmayın lütfen,her birimiz bu dünyanın içinde yaşayan biricik dünyalarız.
Kitap.Nasıl diyeyim...İçinde yaşadığımız ev gibi olmalı,vatan gibi olmalı,ona alışmalıyız,bağlanmalıyız,köşesini bucağını gayet iyi tanımalıyız,her noktasına hatıralarımız karışmalı.