Barış Yetgin
@EdebiMelodi
Bir tutam dünyayı aydınlatmak için kıvılcımlar saçmak ve geceyi tutuşturmak isterdim. En zor olanı ise alevlerin gölgesinde, yüzlere vuran geçici aydınlıklarda tanımak insanı...
Haziran Yakamozu...
Gecenin karanlığını bozan bir dolunay ışığıyla doluyor gözlerimin ölgün bebekleri. Denize vuran ışıltıları seyrediyorum yorgun beynimle. Deniz durgun benim gibi, deniz yorgun bedenim gibi. Her dalga sanki dünyanın bir kalp atışı gibi. usulca bırakıyor sahile damlalarını, yüreğim gibi. Bense düşünüyorum. deniz mi yorgun ben mi? Deniz mi yorulmuş hüzünden ben mi? ...
Insanlarin hepsi belirsiz bir sure icin ertelenen ölüm cezasina mahkumdurlar
Duzenlerin cikis noktasi her ne kadar esitlige bagli olsa da sistemin sonradan yozlasmasi ve ogretilerin menfaate dayali olarak kucuk degisikliklerle buyuk sonuclar doguracagini anlatan guzel bir eser. Masal tadinda saglam bir sistem elestirisi.
