G Ü Z İ N C İ K
Yaşamak diyordu Güzincik
Bir anı bir anı ancak
Dostlar da anı
Saksı
Misafir Odası
Su içsen O da anı olur
Koltuk oturunca anıdır
Tütün yakılınca
B İ L D İ R İ
İnanın sözüme şairler
Üçer beşer söneceğiz
Yirmi ikiye varmadan
Rüştü gibi öleceğiz
Budur size doğru haber
Sapır sapır düşeceğiz
Bütün aptallar duracak Biz gideceğiz
Ya tıkanacağız sofrada Ya merdivende kalacağız
Kırk yedide Sait gibi Topraklara gireceğiz
Kimse bakmıyacak suratımıza
Gün güne azalacağız
Üç beş şiir yazmadan
Ortadan silineceğiz
Benden size bu kadarı
Öleceğiz şairler öleceğiz
Orhan Veli gibi sokakta Düşüp tükeneceğiz
İnsan bir kez akıl hastanesine girdi mi, delilik dünyasında var olan özgürlüğe alışıyor, hatta ona bağımlı hale geliyordu. Sorumluluk altına girmek, ekmeğini kazanmak için çalışıp çabalamak, sıkıcı, rutin günlük işler yapmak zorunda değildiniz burada.