Kara gözlüklü, “Sizi anladım” dedi, “yalnız gemi kaçmadı, henüz kırk dakikanız var, ayrıca gemiyi kaçırmak için gider bir yerde kalkış saatine kadar oyalanabilirdiniz de?” “Bu çok korkakça bi bekleyiş olurdu!” dedim, en küçük düşürücü gözlerimi takarak akçıllaştırdım sesimi: “Bu biçimle kişi YENI BI OLAY YARATMA YETISINI SıNAYAMAZ mösyö!”
Nicedir, beni dürtesi, başkaldırtası niteliklerini yitirmişti sev’ler... Bunları duyurmakla sizlere, iç yükletisinden mi kurtulmaktayım? Sanmam sanmam, vakit geçirmek ola ki oyalanmak ölene değin geçirmeye gücemli olduğum... Değil bu da, bu da değil; öylesi ilgisizim her nenlerle, kim bilir -artık nedenleri çözümleyemeyesi- uzaklamalarda olduğumdan, soyutlaştığımdan.