Nietzsche'nin bir asır önce söylediği bir söz var: "yorulduğumuzda ve cesaretimizi kaybettiğimizde yıllar önce yendiğimiz düşüncelerin hücumuna uğrarız."
Üvey babamın sesi hala kulağımdadır: "Büyü artık, hayatın boyunca sızlanamazsın." Bu sözü ondan kaç kez duyduğumu anlatamam. Annem de onu desteklerdi; yeniden evlenebildiği için şanslı olduğunu ve kocasını kızdırmamızı istemediğini söylerdi. Biz istenmeyen bavullardık.
Kâinatın büyüklüğü karşısında hepimiz birer noktacık, bir kum tanesi gibiyiz. Pascal'ın on yedinci yüzyılda dediği gibi, "sınırsız uzayın ebedi sessizliği beni dehşete düşürüyor."