Kitap.Nasıl diyeyim… İçinde yaşadığımız ev gibi olmalı, vatan gibi olmalı, ona alışmalıyız, bağlanmalıyız, köşesine bucağını gayet iyi tanımalıyız, her noktasına hatıralarımız karışma. Değil mi? Bir musiki parçası gibi…
Evvela insanda namütenahi şahsiyet imkanları var; bunların köküne ve külüne kadar gidelim. Bu cesaret zamanımız psikologların da yoktur. Fakat siz “kendinizi kazıyarak” bulabilirsiniz.
O şahsiyet denilen şeyin sahibi insanlar üzerinde harici tesirleri hükmü yoktur. Bizi ürküten kendi kendimize tenkittir. En büyük düşmanım benim. En çok kendimden korkarım, korkarız değil mi?