Tanrı da bilir ki, bir gün, iyi insanlar aç kalmaktan kurtulacaklar. Bir gün, bizim çocuklarımızın da karnı doyacak.
Büyük toprak sahipleri birliği biliyordu ki, bir gün insanlar dua etmekten bıkacaklardı.
O zaman her şeyin sonu gelecekti.
Köylüler: "Evet ama" diye haykırdılar, "bu topraklar bizimdir. Onu biz ölçüp biçtik ve aramızda bölüştük. Burada doğduk. Burada ölecek ya da öldüreceğiz. Verimsiz de olsa bizim toprağımızdır burası. Onu bizim yapan, üstünde doğmuş, çalışmış ve ölmüş olmamızdır."