Ensar Yazıcı
@Ediath
23 yaşında fizyoterapi mezunuyum. Fantastik ve korku türü kitapları okumayı severim. Amatör yazarlık yapıyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Pervâneoğulları diye beylik varmış
Lisedeyken Tarih hocamızın zorla aldırttığı bir kitaptı. Sınav olacaktık ve gerek tasarımı gerekse okuduğum okulun ve hocamın aşırı muhafazakar olması dolasıyla kitabı ilk başta almadım. Sonra baktım ki hoca teker teker kitap kontrolü yapıyor ve almayanı velisine söyleyip bir güzel azarlıyor mecbur almak durumunda kaldım. Sadece aldığımı söylüyorum çünkü kitabı o zamanlarda hiç okumadım ve sözlüden kafama göre bir şeyler yazıp dersten kalmamaya çalıştım. Peki ya niye bu kadar önyargılıydım ?
Lisedeyken neredeyse hiç bir yeni akımla tanışmamıştım. Tek gördüğüm ortam az önce de dediğim gibi muhafazakar kesim ortamıydı. Az çok tarih bilgim vardı. Başka kesimden olan arkadaşlarımın tarih bilgisi ile benimkime baktığım zaman ne solcu ne de sağcı olmanın bana hiçbir yarar vermeyeceğini anladım. Böylelikle Osmanlı Tarihini ya da Cumhuriyet tarihinde olmamış bir şeyleri sanki olmuş gibi anlatan yazarlara ve kitaplara karşı kendimce bir uzaklaştırma aldım. Tabii o zamanlarda 17 yaşındaydım ve önyargımın yanlış olduğunu anlamam anca 20'li yaşlarımı buldu. Neticede bu kitabı "aşırı sağcı" bulup okumadım. Okuduğumdaysa artık bu tür düşüncelerden uzaklaşmış, "Kitap okumak içindir" anlayışına sahip olmuştum. İsterse solcu isterse sağcı olsun, bu kitap benim evime geldiyse eğer okunacaktı.
Bu kadar giriş cümlesinden sonra kitapla ilgili çok şey hatırlamadığımı söylesem umarım bana küfretmezsiniz :D Bir gün her zamanki gibi kütüphaneme bakarken gördüğüm ve alıp bitirdiğim kitaptı. O zamanlarda roman çok okuduğumdan bir kaçış yolu arıyordum ve Ertuğrul'un Ocağı gözüme ufak bir hikaye kitabı gibi gözükmüştü. Bir kaç güne de bitirmiştim.
Yazarımızın verdiği tarihi bilgilerin doğruluğunu yüzde yüz bilemeyiz. Lakin kaynak belirtmesi hoş bir detay olmuş. Bazı Osmanlı tarihi adı altında
Örümcek kollu, insan başlı yaratıklar her yerde!
Kitabı ilk gördüğümde "Hmm hayalet öyküleri demek... kısa kısa öyküleri alıp birleştirmişlerdir... Pff sonra okurum o zaman!" demiştim. Cidden de evde olan karanlık kitaplık serisi içerisinden en son okuduğum kitap oldu kendisi.
Kısa kısa öykülerin birleştirilip sunulduğu bu kitap, oldukça sade korku hikayelerine ev sahipliği yapıyor. Lovecraf birden çok bilmediğimiz kelimelerle, detayına kadar girilen fantastik hikayesiyle bizi çok meşgul ederken, M.R. James'in yazdığı korku hikayeleri ise arkadaşlarınıza gece vakti anlatabileceğiniz türde. Bazı hikayelerini beğenmiş, bazılarını ise sıkıcı buldum. Lovecraft incelememde de dediğim gibi, birden fazla öyküyü okuduktan sonra bir sonraki öykünün finali hakkında kesin yorumlar yapabilmeye başlıyorsunuz. Bu da kitaptan aldığınız feyzi bir miktar azaltıyor. Bu sıkıntı maalesef bu kitapta da mevcut. Gene de okuyup şans vermenizi öneririm. İçerisinde cidden iyi öyküler var çünkü.
Hayalet Öyküleri'nde antika bir düdüğün dünyaya çağırdığı korkutucu ruhların, ölümcül bir lanetten kurtulmaya çalışan insanların, kasabaya dehşet salan yaratıkların, gündüz kaybolup gece ortaya çıkan odaların ve intikam için geri dönen cadıların anlatıldığı karanlık öykülerle karşılaşacaksınız.
Winston sen ne yaptın...
Hayvan çiftliğinden sonra heyecanlandığım bir kitap idi George Orwell bir anda sevdiğim bir yazar haline gelmişti. Kardeşim kitabı alıp eve geldiğinde vakit kaybetmeden alıp okumuştum (halbu ki alınan kitaplara çok ön yargılı yaklaşırım).
Hikayenin geçtiği kurgusal dünya olsun, insanların aklının devamlı değişik yöntemlerle oynatılması olsun, o zamanlardaki ideolojik görüşlere (komünizm, aşırı milliyetçilik vs) alttan alttan sallamalar olsun gayet keyifli bir kitaptı. Okuduğum günden bu yana halen daha çoğu yerleri bir filmi izlermiş gibi aklımdadır. Özellikle finali hayatımda gördüğüm en iyi finallerden olabilir.
Filmi demişken, bu kitabın filme dönüştürülüp izleyicilere sunulduğunu biliyorsunuzdur. Ne yazık ki filmi hiç izlemedim ve bir kaç yerden duyduğum kadarıyla kitabın o kendine has atmosferi filme pek entegre edilememiş. Gene de izleyebilirsiniz.
Karakterimiz ihtiyar bir adam. Diğer beyni neredeyse yıkanmış insanların aksine "mantıklı" düşünüp kararlar verebiliyor. Bir defter çıkarıp not tutmaya başlaması bile kendi çağının oldukça ilerisinde bir davranış. Ne yazık ki bu tür düşünürler devlet tarafından pek sevilmez ve "Sevgi Hastanelerinde" tedaviye gönderilirler. Karakterimiz bu distopya da o hastanenin pençesine düşmeden hayatta kalabilecek midir ? Kalacaksa da bunu nasıl başaracaktır ? Totaliter rejime karşı hayatını bu şekilde mi devam ettirecektir ?
Okuyucuyu sonuna kadar içine çeken, her sayfasından ayrı ayrı zevk alacağınız bu kitabı herkese öneririm.