Edip Zarifzade

Edip Zarifzade
@Edipzarif
FAIRY
Helena’ya karşı düzen kurdular kız gibi gölgelerde güzellik suları, kımıldamaz parıltılar yıldızsal susku içinde. Yakıcı yaz sıcağı o dilsiz kuşlara teslim edildi, istenmiş uyuşukluk bir paha biçilmez yas kayığına, – cansız kokuların, ölü sevgilerin koylarında. Oduncu kızların ezgi saatinden sonra dosdoğru korunun yıkıntısı içinde uğuldayan dereye; çıngırak seslerinden o yankılı koyaklara, bozkırların çığlığına. – Ürperdi Helena’nın çocukluğu için sık fundalıklar, gölgeler, yoksulların bağrı ve göğün efsaneleri. Onun gözleri, onun dansı daha da üstün eşsiz ışıltılardan, yıldızlar dünyasının soğuk etkileyişinden, o biricik bezekle biricik saatin tadınçlarından.
Şiir
Reklam
Satılık şimdi barınaklar, göçler, yarışlar, peri oyunları, yetkin rahatlık, bunların çıkardığı gürültü, devinim ve gelecek!
Serin, solgun ışıltılarla dolu patikada ilk olarak bir çiçek adını söyledi bana
GECELEMELER I Işık dolu dinleniş bu, ne humma, ne bitkinlik; yatakta ya da çayırda. Dost bu, ne ateşli, ne güçsüz. Dost. Sevgili bu, ne acı çeken, ne de çektiren. Sevgili. O dünya, o hava, aramadığım. Yaşam. – Bu muydu olup biten? – Düş artıyor yeniden.
Kuşkusuz haklısın can dostum; insanlar , niçin böyle yaratılmış olduklarını artık Tanrı bilir, önemsiz, kayıtsız kalınabilecek bir şimdiye katlanmak yerine, hayal gücünün olanca gücüyle geçmiş kötü anılarını geri çağırmaya uğraşmasalardı, insanlar arasındaki acılar daha az olurdu.