Ve bu anahtar,hayatının bu küçük simgesi,ansızın aralıksız kanamaya başlar,durmadan bir şeylerin yanlış olduğunu haykırır.Bir kadın hayatındaki yıkımlardan saklanmaya çalışabilir,ama kanama(hayat enerjisinin kaybolması ) yok edicinin neden orada olduğunu anlayana ve onu denetim altına alana kadar sürecektir.
Bazı günlerse tek bir ayak izi vardı.O günleri hatırladı.Nasıl unutabilirdi ki? Bunlar yaşamın en kötü en umutsuz günleriydi.
"Bak, mutsuz olduğum günler yapayalnız yürüyordum.Ben senin yokluğuna ağlarken neredeydin Tanrım?"
Ses şöyle cevap verdi :"Gördüğün o tek ayak izi bana ait.Kör ve terk edilmiş bir şekilde yürüdüğünü zannettiğin o günlerde ben hep senin yolunun üstündeydim.Sen benim yokluğuma ağlarken ben seni sırtımda taşıyordum."