Münferit
@Edoy
Uyku onun için bir unutuş oluyor ve uyandığı her gün bir pişmanlıkla uyanıyordu. Yaşam ona kaygı veriyor ve sıkıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ben hastayım, çok hastayım," dedi umutsuz bir jestle."Ne kadar hasta olduğumu şimdiye kadar bilmiyordum. Bir şey benden koptu. Hayatta her zaman korkusuz olmuşumdur, ama her şeye doyacağımı hiç düşünmemiştim. Yaşam beni öylesine doldurdu ki herhangi bir şey için hiç istek duymuyorum. Eğer içimde bir yer olsaydı, şimdi seni istemeliydim."
"Korkarım ki ben, senin aşkına tartışmaya ve onun niteliğini anlamaya çalışan ihtiyatlı bir tüccarım artık."
Ve kafamı karıştıran şu, şimdi beni neden istiyorlar? Kuşkusuz beni ben olduğum için istemiyorlar. Benim dışımdaki bir şey için, bende olmayan bir şey için! Bu şeyin ne olduğunu sana söyleyeyim mi? Bu elde etmiş olduğum tanımdır. Bu tanım ben değilim. O başkalarının düşüncelerinde yaşıyor. Ve yine sonra kazanmış olduğum ve kazanmakta olduğum para için ama o para ben değilim. Ve sen bu tanınma ve para için mi beni istiyorsun?
Hiçbir şeye hevesi yoktu. Durmuş yaşamını harekete geçirmek için nereden geleceğini bilmediği bir dürtüyü bekliyordu. Bu arada yaşamı, plansız, boş ve aylak akmayı sürdürüyordu.