Tekrarlarla şüpheleri daniş anlama
Gel arif ol ki ma'rifet olsun tecahülün
Şüpheleri (kuşkuları - kuruntuları) tekrar etmek ilim, bilgi değildir.
Gel, arif ol ki, cehaletin ilme, irfana dönüşsün
Bir vardım,
bir yoktum,
ben doğdum
Selimi Sâlis'in (1) köşkünde.
Sebepsiz hüzün hocamdı
loş odalar mektebinde.
Harem ağaları lalaydı
kara sevdâma.
Uyudum,
büyüdüm
ve Nûrusiyâh'a ağladım.
Nûrusiyâh'a ağladığım zaman
annem sûzudilâra idi
ve babam bir tambur.
Annem sustu,
babam küstü
ama ben niçin hâlâ Nûrusiyâh'a ağlarım?
Nûrusiyâaah,
Nûrusiyâaahhh!
At vuruldu; içim paramparça rüveyda
gölgelerin ardına sakladım kusurumu
sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
ben burda damla damla eriyip akıyorum
yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
istenmediğim yeri sessizce terkederim
hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim