Nursemin Doğan
@Edrn
Şu anda okuduğu kitap
KORİDOR
“Hayat, tebessüm edecek kadar güzel ve dertlenemeyecek kadar kısa.”
“Kime veya neye ait olduğunu bilmiyordu. Duyduğu tek şey, çığlıktı.”
Sekiz gencin kafa dinlemek için bungalov evlerine tatile gitmesiyle o alanda yaşanan ilginç ve ürkütücü olaylar başlayınca içlerine ister istemez korku salınıyor. Eser, sanki hafta sonu izlenen bir macera filmi gibi ilerliyor. Meraklı bir genç topluluğu... Kamp ateşi başında anlatılan hikayenin gerçekleşeceğini, ve ana kahraman olacaklarını bilselerdi yine de meraklarına yenilebilirler miydi acaba? İlk sayfalarda Kutay ve Bikem’den gıcık kapmıştım ancak birinin sevgisi uğruna, diğerinin de arkadaşları için yaptıklarını okuyunca şaşkınlıkla bakakaldım. Kesinlikle beklemediğim bir durumdu. Keşfettikleri yere girerken kibir ve liderlik duyguları varken ilerleyen zamanda birlik ve beraberlik oluşması güzeldi. Kim bilir ne zamandır var olan bir yeri keşfettiler. Alana çizilmiş şekiller ve anlamları ürkütücüydü. Her birinin içindeki korkuyu hissediyorsunuz. Sonlarının olup olmadığını bilmeden ilerlemeleri ve karşılarına çıkan şeylerle mücadeleleri, hayatta kalma uğruna gösterdikleri çaba, sevdikleri için yapılan ve yapmaya çalıştıkları fedakarlıklar. O cehennem gibi yerde yaşadıkları, duyulan çığlıklar akıl alacak gibi değildi... Koridorlarda nereye gideceklerini bilmeden bilinçsizce ilerlemeleri ve başlarına gelenler... ve neler olduğunu merak ediyorsanız devamı kitapta. ;) sevgiyle...
#lordist #koridor #okudumbitti #yorum
Reklam
Kime ait olduğunu veya neye ait olduğunu bilmiyordu. Tek duyduğu şey çığlıklı.
@lordist.official
DERİN KESİ
“Belki de bazı insanlar, yolları ne kadar ayrı düşerse düşsün, bir gün yeniden karşılaşmak zorundadır.”
“Bazen bir yerden kaçtığını sanıyorsun ama aslında kendini buluyorsun.”
Aysuda Kılıç & Pars Demirhan ikilisinin ilginç ve rastlantılarla dolu bir yaşamı konu edilmiş. Eserin başında Aysuda’nın güzel bir çocukluk yaşadığı fakat erkek evlat konusunun da geçtiği kısımlar insanın canını sıkıyor. Yazarın da dediği gibi ‘Sanki sadece erkek çocuklar evlattı da kızlar sıradan birer varlıktı.’ Aysuda’nın ne olursa olsun doktor olma hayalinden vazgeçmemesini, hayali için canla başla olan mücadelesini kutluyorum. Bu hayal için olan yolculukta iki vapur arasında iki gencin bakışması ve birbirlerini tanımasalar da yıllarca unutmamaları ve umulmadık bir yerde karşılaşmaları, ardından oluşan güzel bir dostluk ama arada olan belirsizlik beni bile sinir etti. Pars’ın ailesinin etkisinde kalması, hayatını onların yönlendirmesi, günümüzde de yaşanan bu konular bir çok gencin kanayan yarası... ailenin gölgesinde kalmak ne kadar kötü bir durum... kendi kararlarını verememek, onların istediği bir hayatı yaşamak... oysa insan doğrusuyla, yanlışıyla kendi kararları üzerinden yaşamalı hayatı. Eserde karakterlerin hayatları çok hızlı ilerlemiş, kısa ve öz anlatılmış. Sanki koştura koştura okuyorsunuz. Konuları biraz daha açabilirdi. Ancak yine de güzel bir eser olmuş. Yazarımızın ilgisi için de ayrıca teşekkür ediyorum. Sevgiyle...
#aslıneşekutluay #derinkesi #okudumbitti #yorum
Reklam