Nursemin Doğan
@Edrn
Şu anda okuduğu kitap
GÜMÜŞ SERÇE
"Kadınlar en iyi durumlarda bile güçsüzdü ve savaş, bu hissi daha da ağırlaştırıyordu."
“Hayatı, kaybetmek korkusunu yüreğimizin derinliklerinde yaşayacak kadar seversek, o hayat bizi, ruhumuzu işte böyle yarım bırakıyordu. Dışarı çıkıp o hayatı korkudan doludizgin bir şekilde yaşayamaz hâle geliyorduk çünkü kaybedecek çok şeyimiz vardı.”
Paris'te bir moda evinde çalışan üç arkadaşın savaş zamanında yaşadığı acılar, hüzünler öyle derin anlatılmış ki okuyanın yüreği acıyor. Claire, Vivienne ve Mireille nin güçlü olan dostluklarını, yaşadıkları duyguları hissederek okudum. Onca yaşanmışlık, o sahneler halen film şeridi gibi gözlerimin önünde ve içimde garip bir hüzün var. Almanların Paris işgali, Naziler L, Yahudi halkına yapılan zulüm beni derinden etkiledi. Nasıl bir vicdansızlık... Savaş yıllarında yaşanan açlık... Savaş baskısı altında bir yaşam... tabi buna yaşam denebilirse... Claire’nin torunu ile acı dolu hikâyeyi birlikte öğrenmek beni üzdü. Yaşananlar o kadar ağır ki üzülmemek imkânsız. O anlarda dostluklarının bağlılığı ve sevgisi yüreğinizde güzel bir sıcaklık hissetmenize neden oluyor. Günümüzde de öyle dostluklar olsa keşke dedirtiyor. Üç terzi olan arkadaşın gizli faaliyetler yürüten Direniş'e katılmaları ve bu süreç sonrasında öğrendikleri sırlar ve Harriet’in Gümüş Serçe ile bağlantısı... Araştırmalarını yaparken de terör saldırılarının olması... Bu Dünya insanoğluna dar mı geliyor diye düşünüyor insan. Neden, Nasıl, Niçin diyorsunuz...
“Kişilerin kendi türlerine karşı işledikleri insanlık dışı suçların faili olabildikleri bu dünya nasıl bir yerdi?” yürek parçalayan alıntısı ile yorumu bitiriyorum.
#fionavalpy #gümüşserçe #okudumbitti #yorum
Reklam
SÖNERKEN ALEV ALEV
"Kimin kime ne faydası dokunacağı da hiç belli değil bu hayatta. El ele verip insanlık adına yardımlaşmak gerek ister Tanrı aşkına isterse de insanlık adına hiç fark etmez!."
"Birileri acı çekmeden iyi bir şey olmayacak mıydı bu dünyada? Yoksa insanlık sadece kısır bir döngüden mi ibaretti bedelleri peşin peşin ödenen..."
Kitabın konusu ve ismi o kadar bütünleşmiş ki benim bile okurken içim alev alev yandı, kavruldu... Nasıl bir yorum yazsam bilemedim. Sanki ne yazsam az gelecekmiş gibi hissediyorum. Gözlerim ve yüreğim dolu dolu okudum her bir satırı. Onca acı dolu yaşam ve dört kuşak kadının hüzün ve büyük acılar ile dolu hayatı ilmek ilmek işlenmiş satırlara. Yaşanan duyguları hissetmemeniz mümkün değil. Karakterlerin yaşamlarının özü net bir şekilde anlatılmış. Aslında cilt cilt seri çıkardı bu hayat hikayesinden. Yazarımız kısa tutarak okuyucuya vermek istenileni çok güzel bir şekilde vermiş. Makedonya'da savaş zamanında yaşanılanlar yürekleri dağlıyor. Insanların zorunlu göçü, arkada bıraktıkları kolay kolay unutulacak bir şey değil. Kitaptaki şu kesit çok etkiledi beni, “Tüm Balkanları göçe zorlayan ortak nedenler hep aynıydı. Savaşlar, yağmalar, katliamlar, baskılar, tecritler, sürgünler ve tecavüzler. Canları, malları, namusları ellerinden alındı. Kimin kime böyle bir acı yaşatma hakkı olabilir ki?” içim halen buruk bir şekilde yorumu sonlandırırken yazarımızın okurlarına olan ilgisi beni çok mutlu etti. Ne hissettiğimi sorması ve olumlu olumsuz eleştirilere açık olması, bana değer vermesi güzel hissettirdi. Sevgiyle kalın.
#mineçakıroğlu #sönerkenalevalev #okudumbitti #yorum
"Birileri acı çekmeden iyi bir şey olmayacak mıydı bu dünyada? Yoksa insanlık sadece kısır bir döngüden mi ibaretti bedelleri peşin peşin ödenen..."
@_mine_cakiroglu
"Kimin kime ne faydası dokunacağı da hiç belli değil bu hayatta. El ele verip insanlık adına yardımlaşmak gerek ister Tanrı aşkına isterse de insanlık adına hiç fark etmez!."
@_mine_cakiroglu
Reklam