Elif Özdemir
@Eeliipp
6 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yüzmekle havada süzülmek arasında bir duygudaşlık olmalı diye düşündüm o an. Bu, kuşları ve balıkları akraba yapan şeylerden biri sayılabilir miydi? Kendini suyun kaldırma kuvvetine bırakmak, ve tabii Ulaş'a, ömrü boyunca yerçekimine maruz kalmış kanatsız bir canlı için ne büyük bir deneyimmiş. Bu tarifsiz hissi ilk kez tadıyordum. Muhtemelen uçmak da böyle bir şeydi. Ağırlığın ne olursa olsun seni kaldıran bir şeylerin olması. Tek şart kendini bırakmak. Hayatın kulağına biteviye fısıldadığı bütün "Sakın bırakma kendini!" nasihatlerine tezat. Bırak bana kendini. Ben suyum, rüzgârım, taşırım seni.
Reklam
Büyümek, var olmak, kendi çocukluğunu büyütmek üzerine
Çiçeklenmeler, bir büyüme kitabı. Kök salmak değil ama yerini sevmekle ilgili. “ gölgesine razı bir fesleğen” gibi yaşamış bir insanın gölgesine razı olmadığını fark etmesinin kısa bir öyküsü. Kötü insanlar ya da kötülük yok kitabın evreninde. Hak vermediklerimiz, kızdıklarımız, kendini kayıranlar, kendini yok sayanlar… Ama en çok “görülme” ihtiyacı. Görülmek ve var olmak arasındaki tuhaf ilişkiyi sıcak bir dille anlatmış Melisa Kesmez.
Akıyor, merak ettiriyor. Neden 10 değil de 9 diye düşünüyorum. Burada biraz bağıl değerlendirme söz konusu. Başka bir yazarın kitabı olsaydı 10 olabilirdi. Ama Kemal Varol “Kara Sis” ve “Aşıklar Bayramı” gibi iki güzel kitabın yazarı. Onlar 10 ise bu 9 :)
Baba karakteri biraz daha derinleştirilebilirdi belki. Domuzbağcılar, talebeler, askerler ve bunların ortaya çıkardığı gerilimi klasik tuzaklara düşmeden anlatmasını da ayrıca beğendim. Son yıllarda Türkçe yazılan kitaplardaki “çok acı var, biz çok bedel ödedik” tekrarı beni bunaltmaya başlamıştı ama bu kitaptaki doz bunaltıcı olmamayı başarmış.
