İnsan o anda, sadece hazırladığı bir sebze yemeğini getirip masaya koyduğu için kendini mutlu hissetmiyor...Onu toprağa ektiği güzel günün sabahını, ona su verdiği hoş akşamları, yavaş yavaş büyümesini seyrederken sevinç duyduğu anları da yeniden anımsayıp mutlu oluyor.