Her insanın kendi kendine kızdığı veya sitem ettiği anlar olur.. Tarık Buğra’nın Gençliğim Eyvah isimli romanında neden daha önce okumadığım, okuyamadığım için kendime sitemim fazlasıyla oldu.. 1984 popüler bir kitap bu kitap bir nevi onu hatırlattı ve bence çok daha güzel bir kitap. Özellikle Türk toplumunun içinde bulunduğu sosyolojik durumu, politik, kokuşmuşluğu ve bize gösterilen iktidar-muhalefet arasındaki çekişmelerin iç yüzünü ve tabiki de insanın ilk yaratılışından kıyamete kadar sürecek olan Aşkı… Ve İnsanın içinde bulunan duyguların kullanışını.. hepsi öyle güzel dile getiriliyor ki kitapta bulunan o sohbet havasından insan ayrılmak hiç istemiyor.. Dili akıcı ve güzel.. İncelememi kitabın içinde geçen bir sözle bitirmek istiyorum.. “ İyi bir okuyucu yazarı tamamlar. “ sözünü buraya yazarak bu güzel kitabın iyi okuyucularla buluşması dileğiyle…
Aşk için yaşadığım, bayrakların aşk için açılmasını.. seviyorum diye, seveceğim diye, sevmeliyim diye, sevmeden yaşanır mı diye, ve, sevmeye lâyık olmalı, hak kazanmalıyım diye bayrakların açılmasını istediğim günleri nasıl unuturum? Kim unutmuş ki, ben unutayım?