Her gün yaşanan acı insanı dayanıklı hale getir mezdi. Yıpratırdı. Kırılganlaştırırdı.Zayıflatırdı.
İnsan ruhu, dayanıklılığının sınanmasıyla tabaklanan bir deri değildi. Duyarlı, nazik, içli bir zardı. Bir şok anında yaralanır, örselenir ve bunun izlerini hep taşırdı.
Her hikayeden biraz daha yıpranmış, erkek acımasızlığının altında biraz daha ezilmiş olarak çıkıyordu. Arkadaş arıyordu, düşman biçiyordu. Romantik bir filmin ardından koşuyordu ona gerilim filmi sunuyorlardı.
Kendini çok yorgun hissediyordu. Uykusuzluk, sis ama özellikle de her geçen gün farklı yüzlerini gösteren delilik karşısında duyduğu şu güçsüzlük hissi...