Sahi neydi bayram? 1 gece önceden ütülenmiş elbiselerimizi baş ucumuza koyup uyumak mı? Şekerlikteki en büyük en güzel şekeri yemek mi? Ya da topladığımız harçlıklar mı? Sanmam.. Şimdi en güzel elbisemi ütüleyip uyusam, en güzel şekeri yesem veyahut topluca para toplasam tutar mı eski bayramların yerini? Önemli olan içimizdeki o heyecandı. Tutkulu bekleyişlerdi. Şimdi kaçımızın içinde kaldı o heyecan?