Talha Yalçın
@Eftenpuf
Değişim kaçınılmazdır.
İüc orman fakültesi
İstanbul
1998
36 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Deneysel bir çalışmaEdebiyat
Ben bu kitabı 2 bölüme ayırabilirim; ilk yarısı ve 55.sayfadan sonraki ikinci yarısı olarak.
İlk 8 öyküsünü gerçekten sevmedim. Kitapta oldukça fazla atıf var, bu kitabı anlayabilmek için en azından belli düzeyde bir birikim gerekiyor.
Bir diğer eleştirmek istediğim konu da yazarın öykülere çok fazla dahil olması. Aslında bu durum yer yer güzel olmuş, özellikle o her şey biterken son öykünün son satırları... Yazarın deneysel çalıştığı muhakkak. Ve tam olarak böyle şeylere ihtiyacımız olduğuna inanıyorum. Ama bahsettiğim, kitabın ilk yarısındaki hikayelerde pek iyi oturmamış diye düşünüyorum.
Aynı kitabın içindeki bir öyküden bir diğerine olan geçiş, atıf etkileyici şekilde işlenmiş. Kendi karakterleriyle hep bir savaş halinde, yazar kendi hikayeleriyle savaş veriyormuş gibi hissediyorsunuz yer yer. Hatta gerçekten şahit oluyorsunuz o savaşa.
Kitabın ikinci yarısından sonraki bütün öyküleri beğendiğim ama özellikle Ebedi Bilmece, Yeşil Yol ve sonuncu öyküsü Bir Başka Acayip Şeyler gerçekten çok etkileyiciydi.
Yazarın yolu açık olsun, kendi bu yolu açmazsa karakterleri ondan gizlice açacaktır zaten. Bir savaş da sonrasında döner.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
15 farklı öyküden oluşan, ancak öykülerin arasında yazım tarzı dışında pek benzerlik bulunmayan bir kitap. (Son iki öykü hariç)
Yazarın anlatım tarzı, kullandığı dil, yazdığı cümleler bile aynı olmuş yer yer. Ve bu, öykülerin etkileyiciliğine zarar veren bir durum bence. Ayrıca öykülerde sıkça bahsedilen 3 şey; kediler, din ve sigara konuları.
Yine de öykülerin çoğusu hoşuma gitti. Özellikle İzmarit Derviş'i farklı bir şekilde ele almak gerekir diye düşünüyorum. Yazar burada absürt mizahı çok güzel kullanmış. Bunun yanında Serçe kuş, Kedi olalı bir yağmur, Miskin Kafkaf nasıl imparator oldu gibi etkileyici havası olan, farklı hissettiren öyküler de bulunuyor.
Kan.1000Kitap
İçinde 6 ayrı öykünün bulunduğu, nispeten birbirini andıran dertlerden muzdarip karakterlerin çevresinde dönen farklı hikayelerden oluşan bir kitap.
Kitaba ismini veren hikaye ve Son Mesih adlı hikaye çok karamsar hisler yaşattı. Ağır ve rahatsız edici bir havası var, hoşlanmadım bundan. Ağır olmasının yanında, aynı zamanda gerçekçi olduğu için de biraz uzaklaşmam gerektiğini düşündüm. Kan ve ölüm temaları çok işlenmiş öykülerde ama zaten yazarın kitaba "kan akacak ve bitecek" öyküsünün ismini vermiş olması bunu açıklıyor diye düşünüyorum.
Benim bu kitapta en etkilendiğim kısım ise, öykünün içinde başka bir öykünün bulunması oldu. "Balçıklaşmış Yeşilimtırak Mayonezler" öyküsünde ilginç bir şeyler denenmiş. Yazarın kaygısının en aza indiğini düşünüyorum oradaki satırları yazarken. Pardon yazarın ürettiği yazarın kaygısından bahsetmek istedim.
Kitapta biri hariç diğer karakterler gayet içtendi. Diyaloglarda veya davranışlarda yabancı romanlardan alınmış yapay bir şey görmedim. Günümüz Türkiyesi'ndeki olaylardan bahsedilmiş. Çok duygulandığım yerler de oldu. Hızlıca okuyup geçeyim dediğim yerler de.
Tuhafıma giden şey, Zeynep karakterinin bir sürü işi tek başına yapmasıydı. Ve hepsinin de üstesinden geldi. Bunun haricinde bana abartı gelen bir karakter görmedim. Hatta Ali'nin çok isabetli düşünülmüş bir karakter olduğuna inanıyorum. Pek çoğumuz duygusal anlamda Ali gibiyiz.
Yazar, okuyucuda "acaba katil bu mu?" paradoksunu tutturmak için neredeyse bütün karakterlere ters görünen davranışlar yüklemiş. Nevzat komiser ve yardımcılarıyla birlikte siz de sürekli düşünüyorsunuz katilin veya katillerin kim olduğuyla ilgili.
Öyküler arasından en sevdiğim Bandosuz Kulak Gezegeni'ydi. Kimisi birden çok duyguyu bir arada yaşatıyordu. Yazarın cümlelerinin kendine özgü bir havası olduğu muhakkak. Ölü bir mantarın, başına gelenleri anlattığı kısımda o etkileyici sürrealizmi en güzel şekilde hissettim.
