Ölü Dalgıcın Sonbaharı
Onur SelametYazar:
Onur Selamet
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
Eylül 2018
Yayınevi:
Dedalus
ISBN:
9786059203784
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Alegori DeniziHikaye-Öykü
Onur'un 'Ölü Dalgıcın Sonbaharı' adlı eseri, farklı bölümlerde sunulan çeşitli hikayeleri bir araya getiren ilginç bir öykü kitabı. Ancak bu kitap, herkesin tadına uygun olmayabilir. Hikayeler, somut gerçeklikten oldukça uzakta, alegorik bir dil kullanarak yazılmış ve sıklıkla delice bir atmosfere sahipti. (Sayko-delice şeyler)
Eğer ayakları yere basan, gerçekliğe sıkı sıkıya bağlı hikayeler arıyorsanız, bu kitaptan uzak durmanızı öneririm; çünkü bu hikayeleri okurken kafa karışıklığı yaşatabiliyor insana. Ben eskiden bu tür orijinal ve sıradışı eserleri okumaktan hoşlanırdım, ancak sanırım bu tarza olan ilgim zamanla kayboldu. Bazı hikayeleri tamamlamak benim için oldukça zorlu bir deneyimdi.
Kitabın içinde her bölümün başındaki farklı eser alıntıları ise benim için en büyülü detaylardan biriydi. Bu alıntılar, hikayelere daha derin bir anlam katıyor ve okuma deneyimini zenginleştiriyor. Alıntı ve referansla başlayan öyküler beni vuruyor galiba. (Tepedeki Ev için bir alkış)
Kitap boyunca en sevdiğim iki hikaye, "Beşte Bom" ve "Karabasanlar" oldu. (Kesin isimlerini eksik yazdım) Bu hikayeler, gotik bir tarzı yansıttığından, okurken büyük bir keyif aldım.
‘ 
Ölü Dalgıcın Sonbaharı ', bu türünün hayranları için mutlaka bir deneme değer, ancak sembollerle dolu ve gerçeklik algısını sarsan modern hikayelere alışık olmayanlar için belki de bir başlangıç kitabı değil, daha hafif olanlardan denenmeli. Onur'a bu eşsiz eseri için teşekkür ederim.
Kitabı anlamak için tek bir şart var, gerçek dünyadan hayal dünyasına açılan kapıyı geçebilmek. Mantığı bırakmadan kitabı anlayamazsınız demek istemiyorum. Aksine fantastik dünyaların o kendine has mantığına alışkın olmak gerekiyor bu kitabı okurken yorulmamak için. Tamamen anlamak ise belki de mümkün değil. Ama okurken eğlenmek ancak böyle mümkün. Hele bir de 90ların çocuğuysanız sadece size hitap eden ayrı bir tadı, ayrı bir dili varmış gibi hissettiriyor kitap. O zamanlar gece yarılarına kadar sokakta oynayan çocuklardansanız, o zamanların çizgi filmleri ile büyümüşseniz anlayacağınız bir aşinalıkla dolu.
On iki hikâyeden oluşuyor. Hikayelerin hepsinin ortak noktası bence başta da belirttiğim gibi gerçeklikten hayal dünyasına bir geçişin iması. Ama bu geçiş bir yandan da tedirgin hissettiriyor. Gerçekliğin “gerçek” yüzünü bir anda görür hale geliyor karakterler. Ürpertici bir yolculuk ve sanki bu yolculuk aynı zamanda bir son gibi. Herkese farklı şeyler hissettirecek gerçeküstücülükte. Ben her hikayede karakterlerin, hayatın karşısında ölüme, gerçeğin karşısında kurgusal evrenlere ya da bilincin karşısında uyuşturucuya teslim olduklarını düşündüm. Yer yer kahkaha attıran, yer yer neler olup bittiğini anlamak için kaş çattıran bir eserdi. Hikayeseverlere tavsiye...
Weird but Cool
Okuyalı hayli zaman oldu ama weird tale türünde okuduğum ilk yapıt olmasından dolayı aklımda yer etmiş öykü kitaplarından biri. Okurken oldukça eğlendiğimi, kimi zaman şaşırdığımı hatırlıyorum. Sadece keşke biraz daha fazla ve uzun öyküler olsaymış diye düşünmüştüm ama hikayeler sündürülse aynı keyfi verir miydi emin değilim. Piyasada hala bulunabiliyor mu bilmiyorum ama kesinlikle tavsiye edebileceğim bir öykü kitabı. Türk yazarları, özellikle çağdaş ve genç yazarları küçümsemeyi çok seven aşağılık kompleksli bir halkız ama Türklerin ortalamanın üzerinde edebi yeteneği olduğunu düşünüyorum. Tek eksiğimiz işini doğru yapan yayınevleri ve editörler.
Puan vermedi·112 syf.·
2025 152. kitabı
Bu tür orijinal ve sıradışı eserleri okumaktan hoşlanırsanız okumalısınız.Bazı hikayeleri tamamlamak zorlu bir deneyim olabilir:)
Kesinlikle tavsiye edebileceğim bir öykü kitabı biraz daha fazla ve uzun öyküler olsaymış diye düşündüm ama hikayeler uzun olsa aynı keyfi verir miydi emin değilim
Yazara başarılar dilerim
Çok çok çok uzun zaman önce -siz deyin iki ben diyeyim beş sene- fazlasıyla övülen Türk bir yazarın fantastik kitabını almak gibi bir hataya düştüm. O kadar çok övgü geziyordu ki ortalıkta dedim
Öyküler arasından en sevdiğim Bandosuz Kulak Gezegeni'ydi. Kimisi birden çok duyguyu bir arada yaşatıyordu. Yazarın cümlelerinin kendine özgü bir havası olduğu muhakkak. Ölü bir mantarın, başına gelenleri anlattığı kısımda o etkileyici sürrealizmi en güzel şekilde hissettim.
Kitabın güzel olan tek kısmı kapağı... dedalus a teşekkürler1000Kitap
Normalde kitaplara inceleme yazmıyorum. Zaten yeterli ve yerinde incelemeler gördüğüm için. Ama bu kitap için bir şey söylemeden geçemeyeceğim. Kitap bitti ve ben tam olarak ne okuduğumu bilmiyorum. Bazı arkadaşlar ‘ancak hayal günüzü kullanarak okuduğunuzda anlayacağınız hikayeler’ olarak adlandırsa da bunlar hayal gücünün de ötesinde tamamen saçmalıklarla dolu hikayelerdi bence. Biraz sert olacak ama bana zerre bir şey kattığını düşünmediğim bir kitap oldu. Keyif aldım desem yok, edebi bi kazanım edindim desem yok
;( Hakkını yemiyeyim zevkle okuduğum tek hikaye ‘Aksak karabasanların zifir makinesi’
Ölü Dalgıcın Sonbaharı: Patenli Örümceklerin Dansına Hoş GeldinizEdebiyat
(...) Onur’un en sevdiğim yanı öykülerine verdiği o benzersiz başlıkları. Ki ben alametifarikaları demeyi daha uygun görüyorum. Bu konuda eşsiz bir yeteneği var. Hem benzersiz hem de kıskandırıcı. Ki bu özelliğini Kayıp Rıhtım’da da birçok dosya ve proje başlığında görüyoruz. Çoğu onun elinden çıkma. Ölü Dalgıcın Sonbaharı’nda bulunan öyküler de aynı şekilde ilgi çekici ve merak uyandırıcı. Bin Kunduz Mahşeri, Gökyüzüne Nalları Dikmek (ki kitaptaki en beğendiğim öykülerden), Bandosuz Kulak Gezegeni, General Diştaşı’nın Patentli Örümcekleri, Beşler Bom! gibi birkaç tanesini buraya yazsam ne demek istediğimi az çok anlarsınız sanıyorum.
Öykülerin adını tamamen buraya yazmak veya her öykü hakkına tek tek kısaca bir şeyler karalamanın bu kitabı hakkıyla anlatmaya yeteceğini pek sanmıyorum açıkçası. Çünkü bu tarz öyküleri okuduğumuzda her birimize farklı hissiyatlar tattırdığına inanıyorum. Cümleler arasında 90’larda ve milenyumda çocuk olanlara güzel göndermeler var. Okurken müzikal bir yapısı var ve ona ayak uydurmak için bazen mücadele vermek zorundaymış gibi hissedebilirsiniz. Ama asla yorucu değil. Aksine doyurucu ve sonunda benliğinize bir şeyler katan eşsiz kelimeler silsilesiyle karşılaşacaksınız. Emin olun, sonunda o nihai sayfayı kapatırken, mutlu olacaksınız.
Hakan Tunç
İncelemenin tamamı için: kayiprihtim.com/inceleme/olu-da...
93 doğumlu genç yazar Onur Selamet' in
öykü kitabı olan " Ölü Dalgıcın Sonbaharı ", sinemadaki görsel efektlerin bir kitaba uyarlanması hissini verdi bana.
Kitaptaki öyküler son derece özgün , uçsuz ve sıradışı dünyaların içine alıyor sizleri. Ölü Dalgıcın Sonbaharı
Yazar Hakkında
Onur SelametYazar · 1 kitap
1993 İstanbul. Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema ve Televizyon Bölümü mezunuyum. Çeşitli kısa ve orta metraj film projelerinde yer aldım. Öykü ve senaryo üzerine çalışıyorum. Öykülerim kimi dergi ve fanzinlerde yayımlandı. 2013'ten beri üç arkadaşımla birlikte Marşandiz Fanzin'in makinistliğini yapmaya devam ediyoruz.
