Aynalı- Fuat Sevimay
Bu zamana kadar Fuat Sevimay'dan Aziz ile Nikola, Kapalı Çarşı, Anarşık , Bata Çıka kitaplarını okudum. Aynalı bunların hiçbiri gibi olmayan bambaşka bir hikaye. Hadi gelin biraz daha derinine inelim kitabın.
Fuat Sevimay okuyanlar onun iğneleyici diline, esprili yaklaşımına ve siyasi laf sokmalarına alışkındır. Ilk roman ise bunlardan tamamen farklı bir üslup ile yazılmış. İstanbul'un kenar mahallelerinin birinde geçen bir hikaye. "Namus belasına" Ankara'dan İstanbul'a göç etmiş bir aile. Bu ailenin sürekli ayıp, namus, elalem ne der baskısı altında, sevgi görmeden büyümüş kızları Zeynep, dilsiz kardeşi Melek, babaları bozacı Aynalı ve anneleri Leblebi Hatun. Bu mahallede yeni bir hayat inşa etmek isterler. Mahalleden Kalender ve Yetim'in yardımı ile.
Kitabın ana hatları böyle ama içeriği anlatmaya çalıştığı şeyler ise bambaşka. Aynalı kitabını imzalarken Fuat Sevimay hep Zeynep'i de anlamak lazım diye imzalıyor. Ben de bunu bildiğim için Zeynep'e karşı olumlu bir bakışla kitabı okumaya başladım. Kitap bittiğinde tamamen kızmasam da Zeynep'e hak verdiğim çok nokta oldu.
Spoiler verip tadınızı kaçırmayayım ama kazandığı üniversiteyi bile okumak için evden çıkamayan genç bir kadının, karşısına çıkan kendisine sevgi gösterdiğini düşündüğü ilk erkeğe bağlanması, şuanda ne yazıkki öğrencilerimde de gördüğüm bu sevgi açlığı ile çok güzel örtüşüyor. Kitaptaki en güzel aşk ise Melek ile Yetim'in aşkı. Burada da Fuat Hocam illa kadının dilsiz mi olması lazım ideal mutlu evlilik için diye takılmadan edemeyeceğim. Elbette şaka bir yana kitap, bu şekilde baskı altında yaşayan genç kadınları anlama noktasında cok kıymetli bence.
Okuyanlar ile rahatça konuşmayı arzu ettiğim bir kitap.
Hüzünlü bir hikaye olmasına rağmen yazın elinizde sürünmeden bir çırpıda