Komşusu açken tok yatanın bile "bizden" olmadığı nitelendirilirken; komşusu, kardeşi dünyanın gözü önünde birer birer öldürülürken buna kayıtsız kalmak, görmeden yaşamak, bir şey olmamış gibi hareket etmek kabul edilir bir davranış değil.
Vaktin bizden usulca ayrılıp gittiği gerçeğine gözlerimizi açmamız gerek. Zaman nimeti kalıcı değil. Ömrümüz geçip gidiyor, nihayetinde bize kalan yegane şey ahiretimiz oluyor.