" İstenmeyen bir çocuk sadece anne-babası tarajindan değil, hiç kimse tarafından istenmediğine inanacaktır ... Çok sevilen bir çocuk ise sadece anne-babasının şefkatiden değil, çevresindeki herkesin sevgi ve şefkatinden emin bir şekilde büyüyecektir"
Bowlby
Güvenli bağlanma bir biçimde, var olduğu biçimde kabulünü de getirir. Olduğu gibi kabul edilen bebek, ihtiyaçlarından ya da kim olduğundan dolayı suçluluk duygusu yaşamaz. Var olduğu haliyle sevilmeye değer olduğunu, önemli olduğunu önemsendiğini, ihtiyaçlarını karşılamak, ona bakım vermek konusunda birilerinin onun yanında olduğunu, dolayısıyla ihtiyaçlarının da önemli olduğunu ve bu ihtiyaçları karşılamanın, ona bakım vermenin gerekli ve önemli olduğunu deneyimleme fırsatı bulur.
Temel duygusal ihtiyaçların aşırı düzeyde karşılanması da sağlıklı değildir. Sokaklarda gördüğümüz ve. çekinmeden " şımarık" diye nitelendirebileceğimiz çocuk ve yetişkinler genellikle böyle ailelerde büyürler. Her ihtiyaçları, çevredeki diğer insanların ihtiyaçları ya da ailenin koşulları gözetilmeden k arşılanan çocuklar dünyada "en önemli" ve "en değerli" şeyin kendileri olduğu mesajını alırlar. Buraya dikkat edin lütfen, "önemli ve değerli" hissetmek sağlıklı bir şeydir elbette ama "en önemli ve en değerli" hissetmek pek sağlıklı bir şey değildir. Açık ve net bir biçimde söylemek gerekir ki "en önemli ve en değerli" hissediyor olmak sağlıksızdır.
İnsanın biricikliğine vurgu yapmak önemlidir ancak bu biriciklik beraberinde hiyerarşik bir yapı doğurduğu zaman sorunlara neden olabilmektedir.