Bir insanın, musibeti büyük görmesinde de kendi nefsini büyük görmekten gelen gizli bir gurur vardır. Günahını affedilmez sanmak gibi, bu da mahviyete zıddır ve insanda nefsani bir tecellidir.
Şeytan, daima mübalağanın yanındadır. Her ne işte olursa olsun, mübalağanın yanında... Yani hakikati karartmanın yanında... Çok defa tefritte, olamayınca ifrattadır...
Ah itidal!.. Sen ne büyük sırsın!