Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Bir savaş patladığında insanlar, "Uzun sürmez bu, çok aptalca!"derler. Ve kuşkusuz bir savaş çok aptalcadır, ancak bu onun uzun sürmesini engellemez. Budalalık hep direnir, insan hep kendisini düşünmese bunun farkına varabilirdi.
Bu açıdan burada oturanlar da herkes gibiydi, kendilerini düşünüyorlardı;bir başka deyişle hümanistler;felaketlere inanmıyorlardı. Felaket indana yakışmaz, onun için felaket gerçekdışıdır, geçip gidecek kötü bir rüyadır,denir.
Ancak her zaman da geçip gitmez, kötü rüyalar arasında insanlar geçip gider;önlemlerini almadığından da başta hümanistler gider.
Zengin olmak marifet değil" derdi Momo'ya, her isteyen zengin olabilir. Birazcık zenginlik için hayatlarını ve ruhlarını satanlara bir baksana, ne hale gelmişler! Yok. Ben onlar gibi olmak istemem. Varsın bazen cebimde bir kahve param olmasın; yeter ki hep aynı Gigi kalayım!