Soyut düşünceler, insanın belli bir anda ruhunun durumunu kavrama ve onu belleğine aktarma yeteneği sayesinde oluşur. Soyut düşüncelere olan eğilimim bilincimi öylesine anormal derecede geliştirmişti ki, en basit bir şeyi düşünmeye başladığımda bile düşüncelerimin içinden çıkılmaz analiz çemberinin içine düşüyor, artık kafamı kurcalayan konuyu değil, ne düşündüğümü düşünüyordum. Kendi kendime "Ben ne düşünüyorum?" diye sorarak "Ne düşündüğümü düşünüyorum," yanıtını veriyordum. Peki şimdi ne düşünüyorum? Ne düşündüğümü, hangi konuyu düşündüğümü düşünüyorum vesaire. Kafam karışıyordu...