Ekrem im
@Ekremim
Ig:ekrem.im
Şu anda okuduğu kitap
Gregor’un şu anda yapabileceği tek şey beklemekti; kendi kendine yönelttiği suçlamalar ve kaygılardan bunalmış halde sürünmeye başladı; duvarlarda, mobilyaların üzerinde ve odanın tavanında, her yerde süründü ve sonunda bütün oda çevresinde dönmeye başlayınca hayal kırıklığı içinde büyük masanın orta yerine düşüverdi.
Gregor olağanüstü bir şeyin olmadığını, aksine sadece bir iki mobilyanın yerinin değiştirildiğini söyleyip dursa da çok geçmeden kendi kendine itiraf etmek zorunda kaldığı üzere, kadınların bu gidip gelmeleri, birbirlerine seslenişleri, mobilyaların döşemeyi çizmesi, Gregor’un üzerinde yine de büyük, dört bir yandan beslenen bir kargaşa etkisine neden oldu; kafasıyla bacaklarını kendine ne kadar sıkıca çekerse çeksin, gövdesini yere bastırırsa bastırsın, bütün bu olup bitenlere daha fazla dayanamayacağını söylemekten kaçınamadı. Odasını boşaltıyorlardı; sevdiği her şeyi ondan alıyorlardı; içinde kıl testeresi ve başkaca aletlerin bulunduğu dolabı dışarıya taşımışlardı bile; şimdi de Gregor’un ticaret yüksek okulu, lise, hattâ ilkokul öğrencisiyken ev ödevlerini yazdığı, döşemeye iyice gömülmüş olan yazı masasını yerinden oynatmaya çalışıyorlardı -iki kadının iyi niyetlerini sınayacak zamanı gerçekten yoktu artık, bu arada varlıklarını da neredeyse unutmuştu onların, çünkü bitkinlikten sessizce çalışıyorlardı ve ağır adımları duyuluyordu sadece.
Gregor keşke kız kardeşiyle konuşabilşeydi de onun kendisi için katlandığı zahmetler için teşekkür edebilseydi, onun bu hizmetlerine daha kolay katlanabilirdi; oysa şimdi bunların altında ezilmekteydi.