Bu memlekette niçin emeğin değeri, sabrın meyvesi, hasbi çalışmanın semeresi alınmıyor? Bu memleket kendi kozasını örenlere niçin hiç kıymet vermiyor? Hadi bunlar bir yana, ben bir yana, yahu insan kitap kıymeti bilir. Kitaba önem vermeyen toplum nasıl ayakta kalır, nasıl yaşar?
Reklam
O bir antikacı vitrinde görülen resim.
Bir kıpırdanış. Bir nefes. Kalp çarpıntısı. Gülücük. Gamze. Bir çift hareli göz.
Pervane yanacağını bile bile mumun alevini atar kendini. Evet yanar, ama ne zevk ile…
Rüzgâr, bildiğiniz gibi tek yönden esmez. Mevsimine göre çeşitlenir, ayrı ayrı isimler alır; kimi üşütür, kimi yağmur taşır, kimi de fırtınaya çevirir.
Reklam