Yüksel Narin
@Elessar62
Okumak mağlupların işidir!
Ben bu dünyanın düzenini değiştirecek olanım. Kahramanlarınızı öldürmeye geldim. Çünkü nerede bir kahraman varsa orada zulüm de vardır.
"Seni seviyorum," diye bağırdım. "Bu gece ve her gece seni seveceğim. Kimi özlediğimi bilmediğim zamanlarda bile seni seviyordum. İçimdeki yokluğun ne yokluğu olduğunu bilmediğimde bile seni seviyordum. Sen yanımdayken içimde bütün bir şehre yetecek kadar mutluluk vardı. Ne yaptın sen kendine böyle, ne yaptın!"
Bazen derin endişe ve huzursuzluklarla beraber insan, o âna kadar hiç duymadığı sevinç kıpırtılarını da duyuverir içinde. Uzun ve kederli günlerden sonra mutluluğun imkânsız görünmediği, karanlıkta bir nokta gibi parlayıverdiği zamanlar gelir.
Çekip gittim. Karanlık duvarları yıkmak yetmiyordu. Bazen karanlık bir duvarı yıkarsınız ve önünüzde geniş bir yol açılır ama ikinci bir duvara kadardır bu. Gelmez duvarların sonu. Bazen de aklın barikatlarını yıkarsınız ve önünüzde deliliğin yolları açılır ama yeni bir akla kadardır bu. Ne deliliğin sonu vardır ne de aklın, ne duvarların sonu vardır ne de yolların.