" Bu durumda onu siz terk ettiniz, öyle değil mi?"Dedi:"Terk etmek" bana büyük bir söz geliyor.Ben,benden öncekinden kalan boşluğu,benden sonrakine bıraktım... Çünkü yalnız yaşayamaz o.Yalnız yaşayabilmek kendini güçsüz yanlarınla da kabul edebilmektir.
Olaylar nasıl gelişirse öyle yaşıyoruz, önceden uyarılmaksızın,rolünü ezberlemeden sahneye çıkan bir tiyatro oyuncusu gibi.Yaşam öncesi ilk prova yaşamın ta kendisiyse,ne değeri olabilir yaşamanın?
İşte geldim,karşındayım,diyen aşk değilse neydi?Peki aşk mıydı o duygu?...Yoksa ta içindeki sevme yeteneksizliğinin farkına varıp da aşk taklidi yaparak kendini aldatma gereği duyan bir adamın histerisi miydi sadece?