Elif Çetinkaya
@Elfida09
Renklerinden hiç pişmanlık duymayan, siyah beyaz bir kadınım ben. Eski şarkıları, masalları, ve yağmuru çok seven..
80 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Simsiyah aynaların yorgunluğunda bir ben,
Çehremin ölü toprağında açıyor hüzünler.
Şimşekleri buhran kokan gökyüzünden
Yağmur ve irinle akıyor tüm günler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dünyanın En Tuhaf MahlûkuŞiir
Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
- demeğe de dilim varmıyor ama -
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!
Sarılıp yatmak mümkün değil bende, senden kalan hayâle.
Halbuki sen orada, şehrimde gerçekten varsın etinle kemiğinle..
"Bir çiçek bahçesinde geceye durgun kalışın yağmur sıcağı gibi
öptüm sonsuz gidişinden."
-Cahit Zarifoğlu
Bu korkunç kaos içinde sen, yeşil ve derin huzur, kafamdasın. Kurtuluşumu, her şeyimi, dünyayı sevmemi sana bağladım, sana borçluyum.
