Dili ağır bir kitap. Anlatım tarzı çok güzeldi.
Bazen bir olay yada bir şey sandığımız gibi değildir. Biz başka anlarız ama aslıyla alakası bile yoktur. Birini tanırsın bir hareketini yadırgarsın ama o hareketinin altında o kadar büyük bir anlam yatıyordur ki... O anlam... Bazende hayat bütün acımasızlığıyla yüzüne çarpar gerçekleri ve sen acımayı öğrenirsin.
Zehra babasından nefretle büyüyor ama aslında o kadar iyi bir baba ki... Babası sırf kızları için kendini kötü biri gösteriyor. Annesi o kadar kötüyken onu iyi biri diye tanıyor. Ama asıl gerçekleri herşey bittikten sonra, acı bir şekilde öğreniyor... Babası artık yok! Annesi yok! Tek kaldı ve gerçekle yüzleşti.
Acımanın ne olduğunu bilmeden büyüdü. Ve acı gerçekler ona o yüce Acıma duygusunu öğretti....