Elif
@Elfucr
“Okuma hevesimi dünyanın bütün hazinelerine değişmem.”
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·144 syf.·
7 saatte okudu
·Okunma: 02 Mayıs 2026 00:31
·2026 23. kitabı
Sanki zaman volkanından fışkırmış küllerin kapladığı bir diyardaydı; sanki süreklilik dediğimiz, yıldızlardan örülmüş zincir birdenbire kopmuş, kuyruğunu yiyip kendi kendinden doğan büyük ve ebedi yılan, ayaklarının ucuna cansız ve upuzun yıkılmıştı. Abdullah sanki bu ölüye basmamak ister gibi dikkatle, yavaş yavaş, adeta çok koyu, çok karanlık bir mayide yüzer gibi yürüyordu. "N'olur, n'olur, diyordu, bu zifiri karanlık bir tarafından delinse, güneş, ay, yıldız ışığı, ecinni gözü, her ne olursa olsun biraz ışık gelse, tanıdığım, tanımadığım bir şeyler görsem . . . "
Buraya kadar olan kısmı pek beğeniyordu. Acaba Cervantes’ten ve Don Kişot’tan bahsetmeli miydi? Ne lüzumu vardı? Kısa kesmek daha iyiydi.Yalnız bir noktayı anlatması lazımdı. Abdullah büyük bir mistikti. Aşk, bu mistikliğin gayesi olmuştu. Fakat Abdullah aşkı o kadar çok idealleştirmişti ki realitedeki manzarasına artık tahammül edemiyordu.
"Bir ömür bitebilir", diyordu. "İnsan ölebilir,
çıldırabilir. Bir enkaz bir çöp, bir iskelet, bir cife olabilir. Fakat yalansız yaşayamaz. Ölüm bile arkasında dayanacağı bir yalan
olmazsa tahammülsüz bir şey olur. Başımın altına rahat bir yastıkgibi koyacağım tek bir yalan kalsaydı. . . "
Unutmak, bu ancak aşkla mümkündü: Ömrün büyük ve serin pınarı, her tecrübeden bizi daha genç, daha diri, dünyaya henüz gelmiş gibi dinç ve rahat çıkaran oydu.